آبنبات هل‌دار

این کتاب داستان روزمره زندگی همه ماست ولی وقتی بانکته بینی ها و طنز همراه می شود. دنیایی زیبا,فراروی خواننده می نهد. هر داستانی یک راوی دارد؛ گوینده‌ای که جریان یا جریان‌هایی را نقل می‌کند. گویند? داستان «آبنبات هل‌دار» راوی قهرمانی است که با فاصل? زمانی از اصل رویدادها، اکنون از زاوی? دید درونی، اتفاق‌ها و ماجراهای مربوط را نقل می‌کند. از این منظر و با توجه به توضیح ابتدایی کتاب در مورد واقعی نبودن داستان «آبنبات هل‌دار»، به نظر می‌رسد مؤلف از خاطره‌گونگی داستان به طور ماهرانه‌ای به عنوان یک تمهید در ایجاد باورپذیری این روایت بهره برده است؛ به طوری که فضای نوستالوژیک و خاطره‌انگیز داستان ـ که سرشار از عناصر آشنای ده? شصت، اعم از سریال‌ها، فیلم‌های سینمایی و کارتونی… و حتی شایعات این دهه چون وجود درصدی از طلا در سکه‌های پنج تومانی است ـ به علاوه لحن صمیمی و ساد? راوی در بستر طنز ملایم اما مؤثر این داستان، همراهی پیوست? مخاطب را تا انتهای داستان با «مهرداد صدقی» در پی دارد. یشترین توفیق مهرداد صدقی در «آبنبات هل‌دار» در این است که راوی ـ به‌رغم بُعد زمانی و حتی مکانی با روایت ـ واقعاً از دل وقایع و داستان با مخاطب حرف می‌زند. او توانسته به‌خوبی موقعیت شخصیت‌ها را در دل حوادث بازیافت کند؛ بنابراین، داستان به‌رغم طنز درونی‌اش، بسیار موثق به نظر می‌رسد و حتی همین بیان طنز، هم‌افزایی مؤثری با سایر تمهیدات اثر داشته است.